ΚΑΛΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Στον προηγούμενο βηματοδότη τονίζαμε ότι το κούρεμα του ελληνικού χρέους κατά 50% δεν αποτελεί «ανάσα». Πρώτον, γιατί βασίστηκε σε αισιόδοξες προβλέψεις για ανάκαμψη και πρωτογενή πλεονάσματα(!) -εν μέσω κρίσης- για  το 2012. Δεύτερον, γιατί εδραιώνει για 10ετίες την  υποδούλωσή μας με νέα δυσβάσταχτα δάνεια, εκβιασμούς και μνημόνια.

Τώρα, ΔΝΤ, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ΕΕ και οικονομικά κέντρα εξουσίας πιέζουν για μεγαλύτερο κούρεμα των ομολόγων της τάξης του 60-70% και με το επιτόκιό τους να διαμορφώνεται στο 4-5%. Τα νέα «κουρεμένα» ομόλογα, όπως και το νέο δάνειο των 130 δις που θα λάβουμε, θα διέπονται από το αγγλικό δίκαιο. Πρόκειται για το «δίκαιο» εκείνο, με το οποίο η Βρετανική Αυτοκρατορία ξεζούμιζε τις αποικίες της. Είναι ένα νομικό καθεστώς που προβλέπει εμπράγματες εγγυήσεις και  δίνει δικαίωμα κατασχέσεων σε περιουσιακά στοιχεία της χώρας από τους δανειστές μας σε περίπτωση μη αποπληρωμής του χρέους! Για να γίνει όμως το νέο κούρεμα ζητούνται ως προϋπόθεση από την τρόικα πρόσθετα μέτρα (πάγωμα και μειώσεις μισθών, μείωση εργοδοτικών εισφορών, ελαστικές σχέσεις εργασίας, πετσόκομμα συντάξεων, ιδιωτικοποιήσεις, διάλυση υγείας-παιδείας-ασφάλισης, απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων κλπ). Επίσης, για να μας παραχωρηθεί το δάνειο των 130 δις, θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί τόσο το κούρεμα, όσο και τα νέα αντιλαϊκά μέτρα!!! Ταυτόχρονα, πρόσθετα μέτρα χρειάζονται για να καλυφθεί η τρύπα 2 δις στον προϋπολογισμό του 2011, το δημόσιο χρωστάει σε ιδιώτες 6,6 δις ενώ διεθνή δημοσιεύματα μας έχουν φαβορί για χρεοκοπία   …

Η ντόπια υπόδουλη τρόικα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ υπό τον τραπεζίτη Παπαδήμ(ι)ο, δεν ήρθε συνεπώς για λίγο, αλλά για όσο χρόνο απαιτήσουν οι μεταρρυθμίσεις υπέρ των συμφερόντων των δανειστών μας. Ο υπουργός επικρατείας Γ. Σταυρόπουλος στις αρχές Γενάρη υποστήριξε πως η κυβέρνηση αυτή έχει τη δυνατότητα και το ηθικό κύρος (!) να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις. Και προχώρησε τις δηλώσεις του, λέγοντας πως από τώρα θα πρέπει να προετοιμαστεί η συνταγματική αναθεώρηση, δηλαδή η καθιέρωση με νόμους του εργασιακού μεσαίωνα, της διάλυσης του κοινωνικού κράτους και της κατάργησης των δικαιωμάτων μας. Και με αυτόν τον τρόπο, όταν κάποτε πάμε σε εκλογές, να είναι όλα εγκλωβισμένα στους εκβιαστικούς μονόδρομους των οικονομικών διευθυντηρίων.

Η θηλιά γύρω από το λαιμό μας σφίγγει επικίνδυνα. Τα διαρκή μνημόνια αντί για σωτηρία φέρνουν ύφεση και εξαθλίωση. Δεν πρέπει να τσιμπάμε στο κάλπικο δίλλημα «ευρώ ή χρεοκοπία», γιατί πολύ απλά η κατάρρευση που ζούμε γίνεται λόγω των πολιτικών εντός του ευρώ. Καμία αυταπάτη για εκλογικά διέξοδα. Το αστικό σύστημα συνασπίζεται όταν θίγονται τα συμφέροντά του και δεν θα διστάσει να παίξει και τα πιο ακραία χαρτιά του όταν απαιτηθεί.

Ο δικός μας μονόδρομος είναι αυτός της χαλυβουργικής και του ALTER. Απέναντι σε ένα σύστημα που καταστρέφει τις ζωές μας με ατελείωτα μνημόνια και μακελεύει λαούς (βλέπε Λιβύη, ακολουθεί Ιράν) προκειμένου να διασφαλίζει τα συμφέροντά του, η δική μας πρόταση είναι οι αγώνες μας. Αγώνες, που το επόμενο διάστημα θα ενταθούν, θα είναι παρατεταμένοι, σκληροί και θα απαιτήσουν οργάνωση, αλληλεγγύη και ενότητα. Αγώνες με αιτήματα που συσπειρώνουν τους εργαζόμενους (πχ να μην περάσουν οι απολύσεις, οι ιδιωτικοποιήσεις, η σφαγή των μισθών), έξω από συντεχνιακές λογικές και σεχταρισμούς. Αγώνες που βάζουν σε κίνηση τους συναδέλφους και ταυτόχρονα θέτουν το ζήτημα της προοπτικής και της συνέχειας. Μόνο σε συνθήκες αγώνα οι εργαζόμενοι κατανοούν ότι μπορούν να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους ή ότι ο χώρος δουλειάς τους μπορεί να λειτουργεί χωρίς διοικητές και διευθυντές αλλά ποτέ χωρίς τους εργαζόμενους. Με απλά λόγια, κάθε μάχη που δίνεται εμπεριέχει  κομμάτια και δομές (πχ επιτροπές αγώνα, απεργιακές επιτροπές) από το μέλλον που διεκδικούμε. Ας μην εγκλωβίζουμε λοιπόν αυτή τη δυναμική που ανέδειξε ο αγώνας της χαλυβουργίας και του ALTER (αλληλεγγύη, συμπαράσταση, απεργία διαρκείας, κατάληψη) σε εκλογικές αυταπάτες που παίρνουν τον κόσμο από το πεζοδρόμιο και τον βάζουν θεατή στην καταστροφή του. Οι αλλαγές γίνονται με επαναστάσεις και κόστος, ας μην το ξεχνάμε αυτό αναζητώντας εύκολα περάσματα μέσα στον καπιταλισμό που καταρρέει και απειλεί να μας πάρει μαζί του στον πάτο.

Άρθρο από τον «ΒΗΜΑΤΟΔΟΤΗ», περιοδική έκδοση της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ του νοσοκομείου Ικαρίας, τεύχος Ιανουαρίου.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s